In de Hamam: Groene kleiachtige zeep

De deur voelt zwaar en het eerste dat ik voel als ik de deur open duw, is de vochtige hitte. We staan op blote voeten op de betegelde vloer en ik hoor het zware gekletter van water. In een schemerige hoek zit een vader de rug van zijn zoontje te schrobben. Daarnaast zie ik twee jongens gymnastiekoefeningen doen.

kleivormige zeep

In mijn hand heb ik een zakje met natuurlijke, groene zeep en een kitscherige roze haarborstel. Habib staat gebogen met mijn emmers bij een grote, metalen roodgeschilderde pijp waar onophoudelijk stomend water uitkomt. Bij hem aangekomen voel ik dat er uit de andere pijp koud water komt.

Een magere, maar gespierde man komt uit een andere deur en grijnst naar me. Eén van mijn emmers gooien we leeg over een stuk tegelvloer in een vrije hoek. Het water loopt weg en even later liggen we languit met de ogen dicht op de warme ondergrond.

Dan word ik aan mijn been gegrepen. Ik kijk op en zie de magere man van zonet. Hij begint met “Salamat Malekum”, vervolgt met het woord “massage” en glimlacht breeduit. Ik begrijp het en word gewezen om op mijn buik te gaan liggen. Als ik omdraai zie ik  nog net hoe Habib zich onbekommerd inzeept met de groene kleiachtige zeep.

To be continued…

Lees ook het eerste deel van In de Hamam: De man met de emmers

Dit is een reisverhaal van Rikkert Barendse, oprichter van Barrio Life en één van de reizigers van Sahara Nomaden reis, mei 2012

Categorieën: Explore our culture | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.